فضای سبز و پارک سازی
دل سیاه زمین را شکافتی تا بوسه بر سپیدی سحر زنی..........جهانی سبز شد.
وحید تهمورثی کارشناس طراحی فضای سبز و باغ و پارک

تیپ‌های مختلف چغندرقند

جمعه 23 مرداد 1388

نویسنده: وحید تهمورثی | طبقه بندی:زراعت، 

چغندرقند از لحاظ وزن، ریشه و مقداردرصد قند به چند تیپ مختلف به شرح زیر تقسیم بندی شده است:

تیپ E یا پر محصول : این نوع چغندر دارای ریشه های بزرگ با محصول ریشه بالا و درصد قند كم و دوره رشد طولانی 210 تا 240 روز می باشد. متوسط وزن ریشه آن حدود 900 گرم و میانگین درصد قند آن 15-14 در صد است.

تیپ N یا معمولی : دارای محصول ریشه و درصد قند متوسط ( 16 درصد) با دوره رشد كوتاهتر ( 210-180 روز ) می باشد.به علت سازگاری با شرایط آب و هوایی ایران حدود 50 درصد چغندرقند ایران را این نوع تشكیل می دهد.

تیپ Z با درصد قند بالا: دارای ریشه مخروطی كوچك ، باریك و كشیده به وزن متوسط 600 گرم است.غده دارای شیارهای جانبی عمیق بوده و درصد قند آن حدود 17 درصد است كه از تیپ های E و N بیشتر می باشد و نسبت به دو تیپ قبلی زود رس تر بوده به طوری كه دوره رشد آن بین 150 تا 180 روز می باشد.

تیپ ZZ یا خیلی پر قند: وزن ریشه های آن كمتر از نوع Z ولی در صد قند آن بیشتر است. نسبت به شرایط نامساعد محیطی مقاومتر از سایر انواع چغندرقند بوده و در برنامه های به نژادی به منظور تولید ارقام جدید مورد استفاده قرار می گیرد.

تیپ RC: این نوع اخیرأ در فرانسه از تلاقی بین تیپ های Z وN تولید گردیده و دارای مشخصات شبیه تیپ N ولی درصد قند بیشتر از آن می باشد.ضمنأ نسبت به بیماری سركوسپوریوز مقاوم بوده و به همین دلیلRC (مقاوم نسبت به سركوسپورا) نامگذاری شده است 

نظرات() 

چغندر قند

جمعه 23 مرداد 1388

نویسنده: وحید تهمورثی | طبقه بندی:زراعت، 

خصوصیات گیاهی: چغندر قند با نام علمی Beta vulgaris گیاهی است دو ساله از تیره اسفناج كه بصورت گیاهی یكساله زراعت می شود . چغندر قند طی دوره رشد رویشی فاقد ساقه بوده و بصورت مجموعه ای از برگهای بزرگ افقی تا عمودی مشاهده می شود . طول دوره رشد برای تولید قند 6 تا 9 ماه می باشد .

محصول زراعی چغندر ریشه ای است بزرگ و آبدار كه شامل سه قسمت است : 1) طوقه كه قسمت بالائی ضخیم شده و برگها از آن منشأ می گیرد 2) منطقه كوتاه و صاف در زیر طوقه كه گردن گفته می شود . گردن قطورترین منطقه ریشه می باشد ب3) قسمت گوشتی ریشه كه ذخیره قند در آن انجام می گیرد . مقدار قند در منطقه گردن و طوقه پایین است مقدار قند در ارقام اصلاح شده به 16 تا 20 درصد می رسد . امراض و كمبود مواد غذایی موجب افزایش ریزیش برگها گشته و عملكرد را پایین می آورد زیرا در این حالت برگهای جدید بوجود می اید كه صرفاً بامصرف قند ذخیره شده ریشه رشد می كند . معمولاً ساقه گل دهنده چغنمدر كه در سال دوم رشد بوجود می آید از مركز طوقه رشد می كند گلها كوچك و در روی گل آذین خوشه ای مركب بطور منفرد با دستجات 2 تا 7 گلی مشاهده می شود خود عقیمی و دگرگشتی بر گیاه حاكم است باد عامل مهم در گرده افشانی بشمار می رود .

تجمع قند در بعضی از دوره های رشد تحت تأثیر دو عامل به حداكثر میزان خود می رسد 1) آهسته و كند شدن رشد برگها و ریشه 2) تعادل مطلوب بین فتوسنتز و تنفس بعلت روزهای آفتابی و روشن كه موجب بالایی فتوسنتز می گردد و شبهای خنك كه تنفس را پایین نگه می دارد . چغندر قند سازگاری وسیعی به شرایط محیط متنوع دارد به سرما و گرما نسبتاً مقاوم است تحمل خشكی را دارد به شوری خاك نیز مقاوم است . عوامل محیطی مانند حرارت ، نور ، طول روز و رطوبت خاك تا حد زیادی تعیین كننده نحوه رشد و ذخیره قند در ریشه می باشد . خاكهای بارور ،‌دارای زهكشی خوب ، بافت متوسط و اسیدیته خنثی تا كمی قلیایی برای چغندر قند ایده آل است . عملكرد در خاكهای نیمه سنگین بشرط وجود زهكشی خوب نیز مطلوب می باشد .

تناوب زراعی: چغندر قند به ساختمان عالی خاك نیاز دارد . بنابراین بهتر است بعد از بقولات علوفه ای چند ساله ، كود سبز و یا كود آلی فراوان و به عنوان اولین محصول وجینی در تناوب قرار گیرد اگر چه چغندر قند به مواد غذایی زیادی نیاز دارد و خاك را تا عمق 80 الی 125 سانتی متری از مواد غذایی تهی می سازد اما زمنی باقیمانده از آن فاقد علفهای هرز بوده و ساختمان خاك را بهبود می بخشد . چغندر قندر با سایر چغندرها ، گیاهان جنس كلم و جنس اسفناج در بعضی بیماریها مشترك بوده و نمی بایست با آنها در تناوب قرار گیرد .

مثالهایی از تناوب چغندر قند :

یونجه ( 4 ـ 5 سال ) سیب زمینی ـ چغندر قند ـ ذرت

شبدر ـ چغندر قند ـ گندم یا جو

گود سبز ـ چغندر قند ـ حبوبات یا سویا

کود شیمیایی: تولید هر تن چغندر به 5/3 الی 5/4 كیلو ازت ، 25/1 تا 5/1 كیلو اكسید فسفر ، 2/4 تا 5/5 كیلو اكسید پتاسیم و 8/1 تا 2/2 كیلو اكسید كلسیم نیاز دارد .

تاریخ کاشت: حرارت مناسب جوانه زدن بذر چغندر قند بین 15 تا 20 درجه سانتی گراد است . با رسیدن میانگین حرارت شبانه روزی هوا به حدود 10 تا 12 درجه سانتی گراد به كشت چغندر بهاره نمود .

كشت زود هنگام پاییزه ممكن است با هجوم آفات در اوایل دوره رشد و نیز گلدهی روبرو گردد زیرا هر چه سن چغندر قند در زمان روبرو شدن با سرما بیشتر باشد بهتر نسبت به سرما عكس العلم نشان می دهد .

کنترل علفهای هرز: چغندر قند ، بخصص در مراحل اولیه رشد نسبت به رقابت علفهای هرز بسیار حساس است . از حدود یك هفته بعد از سبز شدن فقط می توان بین ردیفها را كولتیواتور زد . علف كشهایی مانند رونیت و اپتام را میتوان قبل از كاشت چغندر پاشید و با خاك مخلوط نمود . علف كش پتانال را می توان بعد از سبز شدن چغندر هنگامی كه چغندر حداقل 2 برگ داشته باشد ولی علفهای هرز جوان و كمتر از 4 برگ داشته باشد بكار برد . علف كش پیرامین از برگ وریته علفهای هرز جذب شده و بصورت قبل از كاشت مصرف می شود .

آفات و امراض: كرم برگخوار چغندر قند یا كارادرنیا Caradrinacxigua  : از آفات عمومی محسوب می شود رنگ لارو كارادرنیا بطور معمول سبز است ولی گاهی به رنگ قهوه ای و حتی سیاه دیده می شود لاروهای جوان به پارانیم برگ و لاروهای مسن تر به رگبرگها حمله می كنند در صورتیكه تراكم آفت شدید باشد طوقه نیز مورد تغذیه قرار می گیرد و بوته خشك می شود مبارزه با این آفت عمدتاً از طریق مصرف سموم فسفره مانند دیمكون ، گوزاتیون ، دیپرتكل و یا سوپر اسید انجام می پذیرد .

بید چغندر قند یا لیتا پروانه كوچكی است با نام علمی wcellatella scrobipalpa از آفات خصوصی چغندر قند است لارو كامل این حشره از جوانه های مركزی تغذیه می نماید مبارزه با این حشره عمدتاً با استفاده از سموم شیمیایی فسفره مانند گوزاتیون ، دیمكون انجام می شود .

از جنس آگروتیس Agrotis چند حشره با اسامی شب پره زمستانی Agrotis seaetum كرم آگرویتس A.ypsilon ، آگرویتس A.nigrum و شب پره آگرویتس A.pronuba به چغندر حمله می كنند این آفات به برگها ، دمبرگها و طوقه چغندر حمله می كند و موجب خشك شدن گیاه جوان می گردد مبارزه با حشرات جنس آگرویتس عمدتاً با استفاده از طعمه مسموم انجام می شود .

كك چغندر با نام علمی chaetocnema tibialis یكی از آفات مهم چغندر در ایران محسوب می شود . خسارت به چغندر توسط حشره كامل كه سوسك كوچكی به طول 2 میلیمتر است می باشد كك به برگهای جوان حمله و آنها را مشبك می سازد . برای مبارزه می توان از سمهای فسفره استفاده نمود . مگس چغندر با نام علمی Pegomyia betae مگس كوچكی است بطول تقریباً 5 میلیمتر كه لارو آن به چغندر آسیب می رسانند قسمتهای آلوده ماننده تاول باد می كند و زرد رنگ می شود كه در نتیجه برگها خشك شده و از بین می رود مبارزه با این آفت از طریق سموم فسفره مانند دیازینون یا دیمتوات بصورت سمپاشی می باشد .

شته سیاه باقله با نام علمی Apbis fabae از افات عمومی محصولات زراعی است این شته بین 5/2 تا 3 ملیمتر طول داشته و به رنگ سیاه براق و گاهی تا سبز زیتونی دیده می شود این شته از شیره پرورده گیاه تغذیه و باعث پیچیدگی ، پژمردگی و زردی برها و حتی خشكیدن آنها می گردد با این آفت می توان با سموم متاسیستوكس ، دیمتوات و سوپر اسید مبارزه كرد .

بیماریهای مهم چغندرقند: بیماری سفیدك سطحی توسط قارچی بنام Erysiphe betae ایجاد و از مهمترین بیماریهای چغندر قند در ایران محسوب می شود علائم بیماری ابتدا بصورت ظهور پوشش گرد مانندی در سطح زیرین برگ است كه در اثر توسعه بیماری به سطح فوقانی برگها نیز گسترش می یابد این پوشش سفید مدتی بعد تغییر رنگ داده و قهوه ای می گردد و در نتیجه برگها شادابی خود را از دست داده و زرد می شوند راه مبارزه استفاده از قارچ كشها مانند سموم گوگردی می باشد .

بیماری لكه گرد برگ چغندر یكی از بیماریهای مهم چغندر در نواحی گرم و مرطوب است كه توسط قارچی بنام Cercospora beticola ایجاد می شود . علائم بیماری پیدایش لكه های گرد كوچكی به قطر 2 تا 5میلیمتر به رنگ خاكستری یا قهوه ای مایل به خاكستری با حاشیه قرمز متمایل به قهوه ای روی برگها می باشد .

كنترل بیماری با ضد عفونی بذر با فرمالین و سمپاشی مزرعه با تركیبات مس مانند كوپر اویت انجام می شود . بیماری پوسیدگی ریشه چغندر قندر ظاهراً توسط قارچهای مختلفی تولید می شود این بیماری پس از تشكیل ریشه غده ای به چغندر حمله و موجب پوشیدگی ریشه در ناحیه طوقه می گردد . راه مبارزه با آن با انتخاب ارقام مقاوم و استفاه از قارچ كشها مانند تترا كلرو سوپرایكس و ریزكتول كمبی امكان دارد

نظرات() 

عناصر ضروری ذرت

پنجشنبه 15 مرداد 1388

نویسنده: وحید تهمورثی | طبقه بندی:زراعت، 

ذرت

ذرت از محصولات مهمی است كه به عنوان غذای انسان و دام مطرح است . لذا نه تنها كمیت بلكه كیفیت آن نیز از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است .

 تاثیر عناصر مختلف بر ذرت و علائم كمبود آنها .

 ازت (N) : باعث افزایش مقدار پروتئین دانه ، رشد اندامهای هوایی ، و همچنین باعث افزایش عملكرد می شود . در صورت كمبود برگهای پیر از قسمت نوك شروع به زرد شدن كرده و در امتداد رگبرگ میانی به شكل V پیش می رود ( شكل 1) .

 فسفر (p) : به زود رسی ذرت كمك می كند . در نتیجه باعث می شود كه گیاه از تنش رطوبتی و گرمایی ، كه در مرحله گرده افشانی صورت می گیرد ، اسیب نبیند و اگر گیاه دچار كمبود شود برگها سبز تیره مایل به بنفش شده ، خوشه ها كوچك می شوند و دانه ها نامنظم می رسند .

 پتاسیم (k) باعث افزایش طول دوره پر شدن دانه می شود و به رسیدگی یكنواخت و افزایش تعداد دانه در خوشه كمك كرده و ورس را كاهش می دهد ، در صورت كمبود پتاسیم برگها نسبتاً دراز و چروكیده شده و خطوط زرد طولی زیر برگ ظاهر می شود . حاشیه برگها سوخته و قهوه ای شده ، خوشه ها كوچك باقی مانده و دانه تشكیل نمی شود .

روی (zn) :‌به افزایش ماده خشك گیاه كمك نموده و اگر گیاه دچار كمبود شود نوارهای كلروز روی برگ ایجاد شده و برگها پیچ خورده می شوند .

 

 بر (B) به تشكیل دانه گرده كمك كرده و در ساخت دیواره سلولی نقش مهمی ایفاء می كند . در صورت كمبود ، رشد گیاه كاهش یافته ، كوتولگی بوجود آمده و میزان تولید دانه كم می شود .

مس (cu) : در تشكیل لیگنین و ایجاد دیواره سلولی قوی گیاه كمك می كند و مقاومت گیاه را در مقابل پژمردگی كاهش افزایش می دهد . در صورت كمبود مس ، رشد گیاه كاهش یافته ، برگها زرد و پژمرده می شوند .

نظرات() 

آموزش پرورش قارچ برای همه ،پرورش قارچ در منزل

شنبه 30 خرداد 1388

نویسنده: وحید تهمورثی | طبقه بندی:زراعت، 


فصل کاشت:
بهترین موقع برای پرورش قارچ در خانه بین ماههای مهر تا آذر است ولی چنانچه امکانات تهویه هوا و متعادل نمودن درجه حرارت محیط محل پرورش وجود داشته باشد می توان قارچ را در ماههای دیگر سال تعمیم داد.
بطور کلی طرز پرورش قارچ مخصوص به خود آنست و می توان آنرا در محیط تاریک پرورش داد و بجز نور مستقیم آفتاب، هر مقدار نور را تحمل می کند. در هر صورت در محل پرورش قارچ علاوه بر آنکه، بایستی تهویه هوا به خوبی انجام گیرد، درجه هوای محیط پرورش نیز باید بین 15 - 10 درجه نگهداری شود. علاوه بر این محل پرورش بایستی کاملا تمیز، قابل شستشو و فاقد درز یا محلی برای پرورش باکتریها، حشرات و قارچهای مضر باشد.

اطاق پرورش قارچ:
عرض اطاق پرورش بایستی بحدی باشد که بتوان از راهروهایی که برای آن تعبیه می گردد، براحتی عبور نمود( حدود 70 سانتی متر) عرض طبقات پرورش قارچ را نیز حداکثر 180 سانتی متر در نظر می گیرند تا بتوان از دو طرف به وسط بستر قارچ دسترسی پیدا نمود و چنانچه طبقات پرورش قارچ در کنار دیوار باشد عرض آنرا حداکثر 90 سانتی متر قرار می دهند. همچنین می توان قارچ را در جعبه های چوبی در اندازه 60 در 90 سانتی متر و عمق 20 تا 25 سانتی متر پرورش داد. به منظور صرفه جویی در هزینه اولیه می توان، هر طبقه را با تخته های سه سانتی متری به عرض 90 تا 180 سانتی متر پوشانده و کود را مستقیما کف هر طبقه ریخته و قارچ را در آن کاشت و به این طرتیب احتیاجی به جعبه های چوبی نخواهد بود. طبقه بندی ها معمولا در طول اطاق پرورش انجام می گردد. روی سطح زمین نبایستی طبقه ای مستقر نمود، حداقل فاصله بین طبقه اول تا کف زمین 15 سانتی متر و فاصله هر طبقه از هم 60 سانتی متر می باشد.
بطور معمول برای پرورش قارچ در خانه فقط سه طبقه در نظر می گیرند و چنانچه اطاق به حد کافی وسیع باشد یک ردیف در طول اطاق در مجاور دیوار و یک طبقه (دو طرفه) در وسط و یک طبقه در طرف دیگر اطاق قرار می دهند بطوریکه دو راهرو به عرض 70 سانتی متر در دو طرف طبقه وسط، 180 سانتی متر باشد.
در یک اطاق بزرگ به طول 9 و عرض 5/6 متر می توان مساحتی در حدود یکصد متر مربع برای پرورش قارچ آماده نمود که از این سالن در هر فصل برداشت می توان استفاده نمود. و به 8 تا 850 کیلو قارچ دست یافت و چنانچه کاشت قارچ در جعبه های چوبی انجام گیرد تولید محصول از این میزان تا حدی بیشتر خواهد شد و در سالنی به ابعاد 5/9 و عرض 5/6 متر تعداد 180 جعبه جایگزین می گردد که محصول آن در یک فصل برداشت به حدود یک تن می رسد.
چنانچه محل پرورش قارچ محدود و کوچک باشد میزان احتیاج به کود و محلیکه باید آنرا تخمیر نمود، متناسب می باشد. لذا ترجیح داده می شود یک محوطه بتونی به ابعاد 5/1 متر ساخته و در مجاور آن محلی برای خروج آب مازاد کود در نظر بگیرند که فاضل آب را بتوان داخل سطل یا یک مخزن بتونی کوچک به ابعاد 40 سانتی متر وارد نمود. کف مخزن اصلی را به ضخامت 15 سانتی متر کاه ریخته و روی سطح کاه یک جعبه ای به ابعاد یک متر از جنس تور سیمی ضخیم که شبکه سوراخهای آن 5/0 سانتی متر  باشد بطوری قرار می دهند که از هر طرف با دیواره مخزن بتونی 25 سانتی متر فاصله داشته باشد و اطراف این توری را از کاه پر نموده و داخل توری را از پهن اسبی مخلوط با کاه پر نموده و پهن را خوب متراکم نموده  و سطح کود را نیز بطور کنبد مانند توده نموده تا آب باران به داخل توده کود نفوذ ننماید.
پس از 3 تا 4 روز به علت فعالیت باکتریهای تخمیر، درجه حرارت محیط توده به 70 درجه می رسد و مقداری از حجم توده کم می شود و در این موقع تمام توده کودی را که در مخزن قرار دارد برای هوادهی به محوطه مجاور توده برمی گردانند و در موقع برگرداندن کود بایستی سعی کرد حتی الامکان به تمام ذرات کود، هوا برسد تا اکسیژن مورد نیاز باکتریهای مخمر تامین گردد و پس از چند ساعت این توده را مجددا به داخل مخزن بذری ریخته و سطح آنرا با کاه بحد کافی انباشته تا سطح کود گنبدی شکل بشود. چنانچه در مخزن کوچک مجاور محل تخمیر فاضل آب جمع شده بوسیله سطل آنرا روی سطح کود می پاشند تا رطوبت توده تامین گردد مدت عملیات بین 15 - 10 روز به طول می انجامد و در این مدت 3 - 4 مرتبه بایستی کود برگردان بشود. و در خاتمه دوره سوم یا چهارم کود به رنگ قهوه ای تیره در آمده و ذرات آن ترد و شکننده شده و بوی مطبوعی از آن به مشام می رسد و چنانچه این شرایط در کود مشاهده نشود دلیل بر آن است که عملیات تخمیر به خوبی انجام نگرفته و در نحوه کار اشکالی وجود داشته است.

نحوه اسکلت بندی:
اسکلت بندی طبقات از نبشی 10 -12 که با ضد زنگ رنگ شده باشد و یا از الوار چهار چوب 10 سانتی متری ساخته می شود و بین ستونها چهار چوبی 5 سانتی متری پیش بینی می گردد. فاصله ستونهای عمودی از یکدیگر 5/1 متر و این فاصله در دو طرف بستر، بایستی حفظ گردد.
تهیه بستر برای پرورش قارچ:
بهترین ماده برای پرورش قارچ، پهن اسبی و کاه می باشد. برای تهیه کود جهت پرورش قارچ مقداری پهن اسبی و کاه را مخلوط نموده و در ابعاد مناسبی در حدود 3 متری آنرا انبار نموده و آنها را روی هم بخوبی بکوبید.(لگد کنید) تا متراکم شود بطوریکه از نفوذ باران به داخل آن جلوگیری گردد. پس از مدتی کوتاه عملیات تخمیر داخل توده کود شروع می شود و درجه حرارت محیط کود بالا می رود. همچنین می توان قبل از توده کردن کود مقداری آهک در حدود یک پنجم حجم پهن به آن اضافه و کاملا مخلوط کنید. سپس آنرا توده نمود این عمل باعث می گردد که عمل تخمیر به تعویق بیافتد و در عین حال آمونیاک تولید شده را جذب و علاوه بر آن مقداری از رطوبت اضافی کود را جذب نماید. بعد از سه روز مجددا این توده را برگ و هوا داده و آنرا مانند دفعه اول، انباشته و روی آنرا بکوبید. سطح آنرا شیب دهید تا آب باران به داخل آن نفوذ نکند و این عمل به فاصله 4 - 2 روز، چهار تا شش مرتبه باید تکرار گردد. لازم به یادآوریست که چنانچه در مرحله اول به کود، آهک داده شده فاصله برگردان کود چهار روزه و در صورتیکه آهک داده نشده باشد فاصله برگردان کود دو روز می باشد.
باید توجه داشت که بایستی دقت و مراقبت در نگهداری میزان رطوبت و حرارت داخل توده به عمل آید. زیرا هر اندازه مقدار رطوبت پهن زیاد باشد، محیط داخل کود، اسیدی شده و کود غیر قابل استفاده می گردد. بخصوص در موقع برگردان کردن کود، چنانچه مشاهده شود که کود بسیار خشک است، بایستی مقدار کمی غبار آب روی آن پاشید، از علائم مشخصه میزان رطوبت کود، آزمایش آنست، چنانچه مقداری کود را در دست بفشارید، نبایستی قطرات آب، از لای انگشتان(در هنگام فشار دادن) بچکد و فقط کافی است در اثر فشار به کود، کف دست، تر بشود. پس از آماده شدن بایستی اطاق پرورش را مجهز نمود.

طرز کاشت قارچ در اطاق پرورش:
پس از آماده شدن کود آنرا به داخل سالن انتقال داده و روی سطح هر ردیف به ضخامت 15 سانتی متر کود را گسترده و سطح آنرا کاملا مسطح می نمایند و این عمل را بایستی خیلی به سرعت و بدون آنکه کود حرارت خود را از دست بدهد انجام داد. پس از تکمیل و انجام کار کلیه درها و منافذ را بسته و مدت چهار روز کود را بحالت خود واگذار کنید تا درجه حرارت کود و محیط اطاق بالا برود و حدود 54 تا 60 درجه برسد و این حرارت به مدت 30 -48 ساعت ثابت باقی بماند، بعد از آن درجه حرارت کود پائین آمده و به 54 درجه می رسد. این عمل را عرق کردن محیط کشت می نامند در حقیقت در این حرارت قسمت اعظم از محیط در اثر حرارت زیاد ضد عفونی شده و لارو حشرات و غیره از بین می روند.
از این تاریخ به بعد تا مدت 5 روز درجه حرارت محیط بستر 10 - 12 درجه پائین می آید تا آنکه درجه حرارت به 23 الی 24 درجه می رسد. این درجه حرارت برای کاشت قارچ مناسب خواهد بود.

اسپر آماده کاشت:
اسپر قارچ را نمی توان مستقیما کاشت زیرا امکان دارد همراه با اسپر قارچ تعداد زیادی قارچهای سمی و غیر مفید وجود داشته باشد. بنابراین بایستی از اسپر آماده کاشت بنام اسپون که در محیط کاملا استریل، محفوظ و سلکته شده رشد کرده و به حالت خواب در آورده اند استفاده نمود.
طرز عمل و تهیه آن بدین ترتیب است که اسپر قارچ خالص شده را در محیط کاملا استریل آزمایشگاه قبلا پرورش داده، بطوریکه میسلیوم قارچ رشد خود را شروع نماید. سپس آنرا در حالت عقیم برده و مانع رشد بیشتر آن می شوند و در محیط کاملا استریل و محفوظ بنام اسپون قارچ به فروش می رسانند.

طرز کاشت اسپون:
یک قطعه اسپون را که در محیط بسته و کاملا استریل محفوظ است باز کرده و به دوازده قطعه کوچک تقسیم نموده و قبلا سطح خاک بستر را به فاصله 25 سانتی متر، قطعه چوبهای در خاک بستر فرو برده و علامت گذاری کنید. در محل هر سوراخ قسمتی از خاک را تا عمق 5 سانتی متر با وسیله ای خارج کرده و با دست چپ یک قطعه اسپون بجای آن گذاشته و روی آنرا بپوشانید بطوریکه عمق کاشت 3-5 سانتی متر از سطح خاک باشد و به همین ترتیب پیش بروید تا کلیه بستر کاشت شود.
 
 پوشاندن سطح بستر:
 ده تا چهارده روز بعد از تاریخ کاشت اسپون، بایستی سطح کشت را به وسیله یک لایه دو سانتی متری خاک استریل شده پوک و منفذدار پوشانده و کاملا آنرا مسطح و یکنواخت نمود. در این موقع درجه حرارت بستر بایستی 5/15 درجه باشد. باید توجه داشت که در موقع روکش کردن بستر، اسپون ها باید رشد خود را شروع کرده باشند و میسلیوم قارچ در اطراف محلی که اسپون کاشته شده رشد نموده و گسترش پیدا نموده باشند. در این موقع بوی مطبوع قارچ در محوطه و در محل بستر به مشام می رسد و در این موقع باید کاملا دقت شود تا به هیچ وجه، بستر کشت تکان نخورد و جابجا نشود و مخصوصا اگر تخته کف و طبقات شکم داده و یا قدرت نگهداری بستر خاک را نداشته باشد میسلیوم قارچ ها پاره شده و تمام محصول از بین می رود.
 پس از پوشش نمودن سطح بستر، میسلیوم رشد سریع خود را شروع کرد و برای تسریع در رشد میسلیوم، درجه حرارت محیط بایستی بین 5/16 - 14 درجه باشد. در صورتیکه درجه حرارت محیط کشت خیلی بالا باشد، بکار بردن آهک در مخلوط خاک پوشش بستر صلاح نمی باشد.
 
 شرایط برای پرورش و رشد قارچ:
 
 تهویه:
 تهویه در محیط اتاق کشت باید بطور یکنواخت انجام شود و نبایستی روی سطح کشت را بیش از حد نیاز هوا داد و تهویه در کلیه نقاط اطاق بطور یکنواخت باشد.
 درجه حرارت:
 چنانچه درجه حرارت بستر کشت به کمتر از 14 درجه برسد و درجه حرارت محیط اطاق به حدود 5/7 درجه برسد بایستی اطراف بستر را با پارچه ضخیم پوشاند تا مانع تبادل حرارت به محیط شود. برای سرعت رشد قارچ می توان درجه حرارت محیط را به 5/14 درجه رساند و میزان تهویه را بالا برد ولی باید دقت شود که جهت حرکت هوا به طرف سطح قارچ نباشد.
 رطوبت هوا و آبیاری:
 در موقع تشکیل قارچ، محیط اطاق احتیاج به رطوبت دارد. بطور متوسط بهترین درجه رطوبت برای کشت بین 70 - 80 درصد می باشد. چنانچه درجه رطوبت هوا از این مقدار کمتر شود سطح کلاهک ها ترک برداشته یا سطح کلاهک قارچ لک دار می شود علاوه بر این سطح بستر خشک شده و احتیاج به آبیاری بیشتری دارد. برای تقلیل میزان رطوبت هوا لازم است در نقاط مختلف اطاق، رطوبت سنج های کار گذاشته شود و بطور مرتب مورد بازدید قرار گیرد. در صورتی به علت خشک شدن خاک سطح بستر، احتیاج به آبیاری است. بایستی به وسیله غبار پاش روی سطح خاک آنهم بحدی که آب در سطح بستر جریان پیدا نکند و یا در یک جا جمع نشود آبپاشی کنید. آبیاری را با آب خالص و با درجه حرارت 32 درجه و بسیار با احتیاط انجام دهید.
 درجه حرارت محیط:
 چند هفته پس از روکش کردن سطح بستر، میسیلیوم های قارچ تمام سطح بستر را پر نموده و بطور متوسط 7-8 هفته پس از کاشت اسپون، قارچ های کوچک سر سنجاقی در تمام سطح کشت ظاهر می شوند. در این موقع درجه حرارت بستر بایستی بین 10 -14 درجه باشد ولی هر اندازه قارچها رشد بیشتری پیدا نمایند می توان درجه حرارت را از 14 به 5/16 رساند و میزان تهویه را نیز بالا برد ولی باید دقت کرد که جهت حرکت هوا، به طرف سطح قارچ نباشد.
 تقویت خاک بستر:
پس از آنکه قارچها بزرگ شده و نزدیک به برداشت شوند می توان روی سطح بستر کود مایع پاشید ولی باید دقت نمود که روی کلاهک قارچ پاشیده نشود این عمل در بالا بردن میزان محصول بسیار موثر است.
 
 برداشت محصول:
 به محض آنکه رشد قارچ بحد کافی رسید و تاج آن شکل کامل خود را پیدا نمود بایستی قارچهای رسیده را جمع آوری نمود و بطور مرتب در طول بستر کشت، بررسی کرد و قارچهای رسیده را جمع آوری کرد. قارچهایی که ترک برداشته و چتر آن باز شده باشد ارزش بازاریابی ندارند. علاوه بر این وزن آن کم می شود و همچنین قارچهایی که زودتر از موقع چیده شوند وزن آنها سبک بوده و از قارچهای درجه دو محسوب شده و ارزش غذایی کمتری دارد.
 در موقع جمع آوری نباید از سبدهای بزرگ برای این منظور استفاده نمود. زیرا فشار قارچهای روی سبد موجب می گردد که قارچهای زیرین خراش برداشته و سیاه شوند برای جمع آوری قارچ، کافی است کلاهک را در دست گرفته و یک پیچ به آن داده تا پایه آن از زمین جدا شود و بلافاصله ساقه کثیف و آلوده را با چاقوی تیز قطع کرد. و قارچ تمیز را داخل سبد گذاشته و حتی المقدور جمع آوری با دستکش انجام گیرد. بهره برداری هر 15 روز یکبار انجام می گیرد و این برنامه مدت دو تا سه ماه به طول می انجامد.
 بسته بندی:
 قارچهای چیده شده را به اطاق سرد و خنک انتقال داده و در اسرع وقت نسبت به درجه بندی آن اقدام نموده و قارچهای لک دار و ناقص و کج و ناجور را جدا کرده و برای مصارف تهیه پودر در قارچ و کچ آپ فرستاده و قارچ های سالم را در بسته های درجه یک و درجه دو به بازار عرضه کنید.

نظرات() 

سبزیها در آپارتمان و خانه

سه شنبه 22 اردیبهشت 1388

نویسنده: وحید تهمورثی | طبقه بندی:زراعت، 

بذر هر نوع سبزی (تره، شاهی، شنبلیله، ریحان، جعفری، گوجه‌فرنگی، فلفل رنگی، حتی کدو و بادمجان) را در هر زمان و هر فصلی می‌توان در آپارتمان (چه در بسترهای خاکی و چه غیرخاکی) کاشت و از خوردن آن لذت برد؛ مثلا پرلیت یک بستر غیرخاکی است که برای کاشت سبزیجات می‌توان از آن استفاده کرد اما رشد سالم آنها به کود مخصوصی نیاز دارد که در بازار چندان در دسترس نیست. بنابراین سبزی‌کاری در خاک، آن هم در فضای آپارتمانی، سهل و لذت‌بخش است.برای کاشت سبزی در خانه روش‌های مختلفی وجود دارد. قدم اول انتخاب بذر مناسب و استاندارد است؛‌ بذر اصلاح‌شده‌ای که روی پایه مادری رسیده باشد. ابتدا بذرها را روز قبل از کاشت در آب ولرم می‌ریزیم و بین 8 ساعت تا سه روز مجازیم آنها را در آب نگه داریم تا متورم شوند. سپس خاک مناسبی را انتخاب و الک می‌کنیم و به ارتفاع حداقل 15 سانتی‌متر در یک گلدان که زهکش داشته باشد می‌ریزیم. بذرها را از آب خارج و به روی یک پارچه یا روزنامه قدیمی منتقل می‌کنیم تا نم آنها گرفته شود. سطح خاک را می‌کوبیم و صاف می‌کنیم و بذرها را به صورت فاصله‌دار روی سطح خاک می‌پاشیم و روی بذرها را با کمی خاک می‌پوشانیم اما دقت کنید که اگر سایز بذر دو میلی‌متر باشد، حداکثر دو میلی‌متر باید روی آن با خاک پوشانده شود. در مرحله بعد، سطح مقطع گلدان را با یک برگ روزنامه می‌پوشانیم تا بذرها دقیقا زیر روزنامه قرار بگیرند و با یک آبپاش کوچک و روزانه دو تا چهار بار روی روزنامه آب می‌ریزیم تا سطح آن کاملا خیس شود و گلدان را دو تا پنج روز در گرم‌ترین جای ممکن قرار دهید.

هر چه نور بیشتری به سبزی‌ها برسد بهتر است اما اگر چنین فضایی در آپارتمان نداشتیم، می‌توانیم از لامپ‌های فلورسنت استفاده کنیم. بعد از الک کردن خاک، مقداری زغال در خاک بریزید تا وجود کربن مانع از بیمار شدن گیاه شود. حتی تفاله خشک‌شده چای، پودر استخوان و خاکستر چوب هم جزو کودهای ارگانیک محسوب می‌شودبعد از گذشت حدود دو هفته به گیاه کود می‌دهیم و ترجیحا از کود طبیعی استفاده می‌کنیم اما اگر این کود در دسترس نبود، سراغ کودهای شیمیایی استاندارد می‌رویم. البته دوز مورد نیاز روی بسته این کودها نوشته شده است و جای نگرانی نیست. اگر تمام این مراحل به درستی انجام شود بعد از گذشت حدود دو هفته سبزی‌ها آماده خوردن می‌شوند اما توصیه من این است که تا یکی دو بار این سبزی‌ها (به ویژه تره) را نخورید و با قیچی آنها را بچینید تا پایه آنها قوی‌تر شود.

برای جلوگیری از آفت زدن گیاهان هر از چند گاهی باید مقداری آب را با الکل مخلوط کنیم و به جای سم، روی سبزی‌ها بپاشیم. حتی اگر این سبزی‌های ما مورد حمله شته‌ها هم قرار گرفته باشند با این کار، آنها از بین می‌روند. از طرف دیگر، چون طی مراحل رشد از هیچ سمی هم استفاده نمی‌کنیم، سبزیجات کاملا ارگانیک (طبیعی) هستند. البته راه‌های زیادی برای پیشگیری از آفت‌زدگی گیاهان وجود دارد؛ مثلا می‌توانیم یک گلدان گیاه جعفری یا همیشه‌بهار را کنار گلدان سبزیجات خود بگذاریم. با این روش تا 60 درصد از بیمار شدن گیاه و حمله شته‌ها کاسته می‌شود. حتی پژوهش‌های علمی نشان می‌دهد که موزیک هم می‌تواند تاثیر به سزایی بر سلامت گیاهان و جلوگیری از برخی آفت‌های آنها داشته باشد.

و یک نکته جهت اطلاع :هنگام خرید بذر سبزیجات هم به خاطر داشته باشید که نعناع و پونه، بذر ندارند و باید آنها را از سبزی‌فروشی بخرید و بعد از ریشه‌دار کردن در خاک بکارید.

 

نظرات() 

کاشت سبزیجات

سه شنبه 22 اردیبهشت 1388

نویسنده: وحید تهمورثی | طبقه بندی:زراعت، 

خوشبختانه بیشتر بذر سبزیحات در هر شرایطی پرورش می‌یابند جعبه‌های چوبی، سطلهای پلاستیكی ، گلدانهای بزرگ و كوچك ، انواع ظروف مایع ظرفشویی و بطریهای نوشابه خانواده برای این منظور مناسبند. موضوع مهم عمق گلدان و دفعات آبیاری به موقع و تنظیم برنامه كوددهی آنهاست برای مثال حداقل عمق گلدان برای كاهو ، تربچه و تمام سبزیجات ریشه‌ كوتاه 10 سانتیمتر می باشد جعبه هایی با عمق 15 سانتی متر برای كشت انواع كلم قمری ، هویج فرنگی و همچنین بذر سبزیجات به كار می رود . جعبه هایی با عمق 25 سانتیمتر برای  پرورش گیاهان خانواده كلم و كلم بروكسل و مشابه آن است.

بطور كلی لازم است بذر سبزیجات را داخل جعبه قدری تنگتر از معمول كاشت و برای آنكه تمام فصل بتوان از یك نوع سبزی استفاده نمود بذر هر سبزی را به فاصله دو هفته در هر جعبه می‌كارند و از آنجائیكه سطح آپارتمان و یا ایوان و پشت بام برای اجرای این برنامه كافی نخواهد بود می‌توان ترتیبی داد كه جعبه‌ها روی هم و به فاصله روی هم و به فاصله 20 سانتی متر از یكدیگر روی داربستهای فلزی یا چوبی قرار گیرند.

در مورد بوته‌هائی كه گل و میوه می‌دهند مانند خیار ، كلم گل و كدو بادنجان بایستی با استفاده از روشهای مختلف اقدام به گرده افشانی مصنوعی نمود چون در محیط آزاد، زنبور و سایر حشرات این كار را انجام می‌دهند.

برای آنكه خاك گلدان تقویت شود 3 تا 4 كیلو آهك و یك و نیم تا دو كیلو سوپر فسفات به هر مترمكعب خاك گلدان مخلوط می‌كنند از آنجائیكه خاك گلدان احتیاج به تقویت مرتب دارد بایستی هر هفته گلدان را با یك كود شناخته شده تقویت نمود. سطح خاك گلدان بایستی همیشه یك رطوبت نسبی داشته باشد وهر روزه به آن سركشی نمود.

چنانچه محل گلدان در پاسیو و یا راه پله و یا نمای ساختمان می‌باشد لازم است بطور مرتب به آن رسیدگی شود بطوریكه تا آخرین مرحله گل دادن و رسیدن میوه همیشه شاداب باشد. بوته‌هائی مانند گوجه فرنگی و فلفل و بادنجان برای این منظور بسیار مناسبند . گلدان سبزیجاتی مانند تربچه ، كاهو كه رشد سریع دارند و پس از رسیدن آن را از ریشه در می‌آورند و در محل مناسبی قرار می‌دهند كه مرئی و منظر نباشد.

چگونگی كاشت بذر :

بذر سبزیجات را بسته به بزرگی و كوچكی آن در عمق 6/. سانتیمتری تا 2/5 سانتیمتری خاك می كارند و مادام كه ئانه سبز نشده بایستی خاك را مرطوب نگه داشت. معمولآ عمق كاشت 4-5 برابر طول بذر می باشد. تخم های ریز را كمتر زیر خاك می كارند مانند تخم هویج و جعفری و كاهو كه روی آنها بیش از 2-3 میلیمتر خاك لازم ندارد. در صورتیكه تخم اسفناج و تربچه بیش از 1/5 یانتی متر خاك می دهند و تخم های درشت مانند نخود و لوبیا را باید 3 سانتی متر خاك داد. بعضی تخم ها را مانند هویج و اسفناج ، شلغم، لوبیا از همان وهله اول در محل اصلی می‌كارند و بعضی دیگر مانند گوجه فرنگی ، تره فرنگی برای آنكه بهتر رشد نموده و قوی بشوند محتاج نشاء كردن هستند بنابراین آنها را در خزانه كاشته و بعد در محل مورد نظر نشاء می‌كنند. مهمترین مرحله پرورش و كاشت و برداشت سبزیجات همین مرحله است.

 

 

تـــــره :

 

خواص دارویی : خون ساز است به همین دلیل افرادیكه غلظت خون بالا دارند نباید از تره استفاده كنند. برای دستگاه گوارش مفید است ولی برای مینای دندان مضر است و مینای دندان را از بین می‌برد ، بخور یا دم كرده آن برای بیماریهای تنفسی و آسم بسیار مفید است.
زمان كاشت :
با توجه به شرایط آب وهوائی منطقه متفاوت است و بهترین زمان مناسب آن آبان و یا بعد از 15 اسفند یا 15 فروردین است.
روش كاشت :
بهنگام كاشت، بذر را با ماسه به نسبت یك به یك مخلوط كرده و در خاك سبك در عمق ./5 تا 1 سانتی متر كاشته و روی آن را با ماسه یا خاكبرگ می پوشانیم.
بهنگام چیدن تره نیز باید توجه داشته باشید كه كمی بالاتر از سطح خاك بچینیم و جوانه رویشی قطع نشود.

 

هــــویج :

 

خواص دارویی : سیستم گوارش را تنظیم می‌كند، انسداد عروق را باز می‌كند، شب كوری را از بین می‌برد ، باعث تقویت لثه شده و در درمان پیوره موثر است از پوسیدگی دندانها جلوگیری می‌كند. بدلیل وجود آنتی اكسیدانها پیری را به تعویق می‌اندازد و از بروز سرطان كبد جلوگیری می‌كند و در افراد مبتلا از درد آن می‌كاهد.
پوست هویج: زبری و خشكی پوست را از بین می‌برد برای این منظور می‌توان هویج رنده شده را دم كرده و روی قسمتهای پوسته پوسته شده قرار دهیم.
زمان كاشت : بهار (15 فروردین)

روش كاشت : چون بذر هویج دوتایی است باید ابتدا آن را نصف كرده و در عمق 2 سانتی‌متری كاشته شود.
بهنگام كشت هویج نباید از كود حیوانی و ازته استفاده كنیم و در خاك مورد استفاده سنگ و كلوخی نباشد جون باعث می‌شود ریشه های فرعی در اطراف غده هویج رشد كنند و حالت چنگالی پیدا می‌كنند. ظروف مناسب برای كاشت هویج در منازل گلدانهای عمیق و یا ظروف پلاستیكی مخصوص نگهداری نان است.
 

 

كــــاهو :

 

خواص دارویی : آرامش بخش و مسكن اعصاب است ، تصفیه كننده خون بوده و از رقیق شدن خون جلوگیری می‌كند. اشتها آور است و از ریزش مو و سفید شدن مو جلوگیری می‌كند، باعث تحریك غدد گوارشی می‌شود لذا بهتر است قبل از غذا مصرف شود نه بعد از آن ، آب برگ كاهو تب بر است.
زمان كاشت :
با توجه به شرایط آب وهوایی متفاوت است . در مشهد بهترین زمان كاشت بهار است . بذر را روی سطح زمین می‌كارند و رویش خاك برگ الك شده و یا كود الك شده بصورت لایه نازك می‌ریزند.
بهنگام مصرف كاهو بهتر است برگهای خارجی را كه محتوی نیترات بیشتری است حذف كنیم.
كاشت كاهو در خانه: برای آنكه بذر آماده كاشت گردد لازم است تعداد 50 -60 بذر را بین دو عدد اسفنج مرطوب ریخته و آن را در كیسه نایلونی در محلی كه میوه را قرار می دهند گذاشته و شبها آن را بیرون آورده و در محیط اشپزخانه نگه می دارند و این عمل را 2-3 هفته ادامه می دهند به محض انكه بذر كاهو جوانه زد آنها را در محلی كه قبلاا آماده شده می كارند. بهتر است نشاء كاری هنگام عصر انجام گردد و روی آن 6/0 سانتی متر خاك برگ نرم پوسیده پخش می كنند و بطور مرتب سطح خاك را مرطوب نگه داشته تا جوانه كاهو سر از خاك بیرون آورد.

 

جعـــفـری :

 

خواص دارویی : غنی از ویتامین C است، باعث كاهش فشار خون می‌شود بذر آن تب بر ، اشتها آور و ضدنفخ است.
زمان كاشت : بهترین فصل برای كاشت آن اوایل بهار است (پس از طی سرما) و بذر آن نیز چون مشكل جوانه زنی دارد ابتدا آن را تا 24 ساعت در آب خیس میكنند و بعد می كارند ، به شوری آب و خاك حساس است.

 

كــــرفـس :

 

خواص دارویی : ماهیچه‌ها را قوی می‌كند، استقامت بدن را زیاد می‌كند ، برای درمان رماتیسم و گرفتگی رگ‌ها و بیماری كلیه و مثانه ، تنگی نفس ، سكسكه، زخم روده ، تنبلی كبد ، درد پشت و درد لگن خاصره مؤثر است . التیام دهنده زخم هاست. دم كرده برگ كرفس باعث تقویت پیاز مو می‌شود و از سفید شدن مو جلوگیری می كند و باعث باز شدن گرفتگی عضلات می‌شود.

زمان كاشت : چون سرعت جوانه زنی بذر كرفس بسیار كند است ، 24 ساعت قبل ان را خیس می كندد و بصورت سطحی كشت می كنند و روی ان را كود پوسیده می ریزند و زمانیكه نشاها 2 برگی شدند به زمین  اصلی منتقل می كنند.

 

فــلـــفل :

 

خواص دارویی : بعد از جعفری مقام دوم از نظر ویتامین دارد و هرچه رسیده‌تر باشد بهتر است. آرام بخش ، ضدعفونی كننده و باز كننده رگهاست.
مصرف آن به صورت طبیعی یا دم كرده مانند شربت آنتی هیستامین عمل می‌كند. درد مفاصل را برطرف می‌كند. (خون را به جریان می‌اندازد) باعث ترمیم پوست، زخم‌ها، خراش‌ها می‌شود. باعث كاهش ورم پا (واریس) می‌شود. در مقادیر كم اشتها آور است بهنگام انتقال، نشاء آن حتماً باید به همراه خاك باشد و در سرما منتقل كنیم. گرما و آب زیاد مقدار میوه را كاهش می‌دهد.
كاشت فلفل در خانه :
دانه های فلفل را در فروردین ماه بطور تك تك به عمق یك سانتی متر در گلدان 8 سانتی متری كه خاك گلدان ان محتوی كود پوسیده و خاكبرگ باشد كاشته و گلدان را در محیط گرم خانه نزدیك به دریچه شمالی قرار می دهند. درجه حرارت مناسب برای آن 18 در جه می باشد وقتی نشا فلفل به 13-15 سانتی متر رسید سرشاخه ان را قطع نموده و به گلدان 13 سانتی متری منتقل نمی كنند و این گلدان نیز باید حاوی كود پوسیده و و پیت باشد و در اوائل مردادماه گلدان را به محیط آزاد برده و و در مدت كوتاهی می توان آن را به گلدان 18 سانتی متری منتقل نمود، و گلدان را در محل افتاب گیر قرار داده و بهتر است یك قیم 10 سانتی متری  سانتی‌متری در مجاور بوته نصب شود و گیاه را به قیم تكیه داد تا سنگینی محصول بیش از حد به بوته فشار نیاورد. در دوره‌ای كه گیاه گل می‌دهد ترجیح داده می‌شود كه برگهای آن را با غبار پوش مرطوب نمود تا موجبات تشكیل میوه تشدید گردد. در این مرحله هر دو هفته یك بار بجای آبیاری با كود مایع گلدان را تقویت می‌نمایند.

 

نظرات() 

آفات خیار گلخانهای

شنبه 12 اردیبهشت 1388

نویسنده: وحید تهمورثی | طبقه بندی:زراعت، 

 

 

 

- شته ها (خانواده Aphididae)
شته ها از مهم ترین آفات گلخانه ها هستند كه تهدیدی جدی برای خیار گلخانه ای محسوب می شوند. در ابتدای چرخه زندگی این حشرات ماده موسس  قرار دارد. این حشره ماده می تواند چندین نسل را بدون جفت گیری به وجود آورد. پس از گذشت مدتی تعداد شته ها به میزان زیادی افزایش می یابد. در این بین حشرات بالداری به وجود آمده اند كه می توانند با پرواز تمام گلخانه یا حتی گلخانه های دیگر را نیز به تصرف خود در آورند. اما شته ها چگونه به گیاه خسارت وارد می كنند؟ این حشرات شیره گیاه را می مكند و هنگامی كه تعداد زیادی شته این عمل را انجام  دهند گیاه به تدریج ضعیف می شود و توانایی رشد آن هم كم می شود كه این پدیده مستقیماً روی میزان محصول به دست آمده اثر می گذارد. از طرف دیگر شته با انتقال عوامل بیماری زای گیاهی و نیز ترشح ماده ای چسبناك از انتهای بدن خود به نام عسلك كه محیط مناسبی برای رشد انواع قارچ ها فراهم می آورد نیز به گیاه آسیب وارد می كند. عسلك ترشح شده مورچه ها را نیز به سوی خود جلب می كند و باعث می شود كه مورچه ها گاهی خود، تخم شته ها را به گلخانه  وارد كنند تا بعد از تكثیر شته، مورچه از شیره آن استفاده كند. لذا در بعضی موارد از شته ها به عنوان گاو مورچه ها نام برده می شود چرا كه مورچه ها عسلك شته ها را می دوشند و به مصرف تغذیه خود می رسانند. برای مبارزه با شته ها یكی از مهم ترین راه ها مبارزه با مورچه ها است. از طرف دیگر مبارزه با علف های هرز محیط گلخانه كه می توانند به عنوان پناهگاهی برای شته ها به شمار روند، استفاده از كفشدوزك هفت نقطه ای كه از شته ها تغذیه می كنند و نیز به كار گیری نوارهای زردرنگ چسبنده كه این حشرات را به خود جلب می كنند و پس از نشستن حشره روی آن به آن چسبیده و نابود می شوند، موثر خواهند بود. به عنوان آخرین راه مبارزه با شته ها و دیگر آفات گلخانه ها از سموم شیمیایی نیز استفاده می شود.


۲- مگس های سفید (خانواده Alevrodidae)
در ابتدا باید یادآور شد كه مگس های سفید اصلاً مگس نیستند ولی به این نام شهرت دارند. این حشرات خرطوم نسبتاً بلندی دارند و مانند شته ها می توانند از شیره گیاه تغذیه كنند و از این طریق و نیز از طریق انتقال عوامل بیماری زای گیاهی خسارت خود را به خیار گلخانه ای وارد كنند. این مگس های سفید دارای گردسفیدی روی بال های خود هستند و به این دلیل است كه سفید به نظر می رسند. حشراتی كه از تخم به وجود می آیند و پوره سن اول نامیده می شوند متحركند. این مرحله به راحتی امكان گسترش این آفت را فراهم می كند زیرا به دلیل سبكی به راحتی به وسیله باد و عوامل دیگر جا به جا شده و سبب گسترش حشره در گلخانه ها می شوند. پوره های سنین بعدی ثابت هستند و پس از مدتی به حشره ای بدون بال تبدیل می شوند كه بال نیز
در مراحل بعد ظاهر می شود. مبارزه با این آفت با استفاده از قارچ های حشره كش مثل مایكوتال و یا استفاده از زنبور پارازیت
Encarsia Formosa و نیز گونه های مشابه انجام می گیرد.
۳- تریپ ها (راسته Thysanoptera)
حشرات كوچكی هستند كه برخی بالدار و برخی بدون بال هستند به این راسته از حشرات به دلیل داشتن ریشك هایی در روی بال «بال ریشكداران» گفته می شود. پنجه پای تریپ ها به جای ناخن، بادكش دارد كه برای چسبیدن به گیاه به كار می رود. این حشرات نیز از شیره گیاهان و از جمله خیار گلخانه ای تغذیه می كنند. البته معمولاً خسارت چندان بالایی به جای نمی گذارند مگر در مواردی كه تعداد آنها در گلخانه بسیار زیاد شود.
گاهی در روی گیاه خیار گونه هایی از پروانه های خانواده
Lyonetidoe كه پروانه ها یا شب پره های مینوز نامیده می شوند هم فعالیت می كنند تخم های این پروانه ها اغلب در سطح زیرین برگ گذارده می شود و لارو خارج شده از آن وارد بافت داخلی برگ شده و تغذیه می كند. به تدریج با ادامه تغذیه این حشره اشكالی در برگ به وجود می آید كه در حقیقت مسیر حركت و تغذیه حشره درون برگ را نشان می دهد.

نظرات() 
  • تعداد کل صفحات : 2 
  • 1  
  • 2  

← درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : وحید تهمورثی

← طبقه بندی

← آرشیو

← نظرسنجی

    به نظرتون در وبلاگ چه مطالبی باید زیادتر بشه؟





← آخرین پستها

← نویسندگان

← ابر برچسبها

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو